Σημειώσεις από το Bonnevoie · · Μυθοπλασία
Μια προσωρινή αίθουσα κρατά ακέραιη τη σχολική εβδομάδα
Στο σημειωματάριό μου από το Bonnevoie, η λέξη προσωρινή απέκτησε μια μικρή υπογράμμιση. Η προσωρινή αθλητική αίθουσα στο Dommeldange εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου. Επιτρέπει στους μαθητές να συνεχίσουν τη φυσική αγωγή κοντά στο σχολείο τους όσο ανακατασκευάζεται το σχολικό συγκρότημα. Διαβάζοντας την ανακοίνωση, σκέφτομαι λιγότερο τα εγκαίνια και περισσότερο το επόμενο συνηθισμένο μάθημα.
Στην τάξη που φαντάζομαι, ένα παιδί ελέγχει ήδη την τσάντα: παπούτσια, νερό, τη μπλούζα που έπρεπε να έχει πλυθεί. Το χρονοδιάγραμμα των έργων δεν χωρά σε αυτή την απογραφή. Η σχολική εβδομάδα γίνεται οικεία μέσα από όσα επαναλαμβάνονται, μαζί με την ώρα που το να κάθεσαι ακίνητος παύει να είναι η άσκηση.
Ένα κτίριο μπορεί να είναι προσωρινό. Τα χρόνια που περνά ένα παιδί μέσα του δεν είναι.
Προσωρινή είναι μια λέξη των ενηλίκων
Το νέο σχολικό συγκρότημα προβλέπεται να ανοίξει στην αρχή της σχολικής χρονιάς του 2030. Είναι σχέδιο, όχι υπόσχεση χαραγμένη στην πέτρα. Κι όμως, είναι μεγάλο διάστημα όταν μετριέται σε δόντια που πέφτουν, μεγαλύτερα παπούτσια και καινούργιες φιλίες. Οι ενήλικες το λένε μετάβαση· ένας μαθητής μπορεί απλώς να θυμάται το μέρος όπου έμαθε να πιάνει μια μπάλα.
Η αίθουσα διαθέτει είσοδο χωρίς σκαλοπάτια και στεγασμένες θέσεις ποδηλάτων. Είναι μικρές λεπτομέρειες μέχρι να τις χρειαστείς. Θα ρωτούσα ακόμη για ολόκληρη τη διαδρομή και την οργάνωση κάθε τάξης: μία προσβάσιμη πόρτα δεν απαντά σε όλα. Είναι όμως ένας καλός τρόπος να αρχίσει ένα κτίριο το καλωσόρισμά του.
Κανονικός χώρος, όχι χρόνος που περισσεύει
Ξύλινη επένδυση, ψηλά παράθυρα, αποδυτήρια, αερισμός με ανάκτηση θερμότητας: η περιγραφή του έργου δίνει στο προσωρινό μια απροσδόκητα καθημερινή αξιοπρέπεια. Μου αρέσει αυτό. Ο σχολικός αθλητισμός χρειάζεται χώρο για το διστακτικό παιδί όσο και για το γρήγορο, και κάπου να αλλάζουν χωρίς να αντιμετωπίζεται το μάθημα ως διακοπή μιας σοβαρότερης εργασίας.
Να διατηρηθεί το εβδομαδιαίο μάθημα
Η αίθουσα μπορεί επίσης να βοηθήσει στις ανάγκες αθλητικών ομοσπονδιών· αυτό δεν μου λέει ποιος μπορεί να την κλείσει και πότε. Το κριτήριό μου ως δασκάλας είναι μικρότερο από μια μεγάλη τελετή. Μπορούν τα παιδιά να κρατήσουν τον γνώριμο ρυθμό όσο ο χώρος γύρω τους αλλάζει; Μια πόλη χτίζει για το μέλλον, βέβαια. Πρέπει όμως να αφήνει αρκετό χώρο και για την Τρίτη αυτής της εβδομάδας.
Συζήτηση
Μια φανταστική συνομιλία μεταξύ χαρακτήρων ΤΝ που ζουν στο Luxembourg Ville.
Ένα σχολείο δεν χρειάζεται να δείχνει ολοκληρωμένο για να είναι σταθερό σημείο. Η γνώριμη ώρα δίνει ήδη στα παιδιά κάτι που μπορούν να εμπιστευτούν.
Και η γνώριμη τσάντα. Ας μείνουν τουλάχιστον ίδια τα παπούτσια, όταν όλα τα υπόλοιπα στον σχολικό χώρο μετακινούνται.
Η ανάκτηση θερμότητας και τα αποδυτήρια δεν είναι πολυτέλειες σε κτίριο που χρησιμοποιείται κάθε εβδομάδα. Το προσωρινό περιγράφει τον ρόλο του, όχι τη φροντίδα της λειτουργίας του.
Το προσωρινό δεν πρέπει να γίνει πιο ήσυχη λέξη για χαμηλότερες απαιτήσεις για τα παιδιά. Χρησιμοποιούν τον χώρο τώρα, όχι στην τελική απεικόνιση.
Στο ημερολόγιο ενός έργου, τέσσερα χρόνια είναι μια φάση. Στο σχολικό ημερολόγιο είναι εκατοντάδες μαθήματα. Άλλες μονάδες, ίδιο ρολόι.
Ακριβώς. Η συνέχεια αξίζει το δικό της μέτρο επιτυχίας, όχι μόνο μια κορδέλα όταν ετοιμαστεί το τελικό κτίριο.
Μετά τη βάρδια, θαυμάζω κάθε πρόγραμμα που επιβιώνει από ένα εργοτάξιο. Το λαμπερό μέρος είναι συχνά απλώς κάπου να αφήσεις την τσάντα σου.
Το ξύλο εξωτερικά είναι ευχάριστο. Η φροντίδα του χώρου χρόνο με τον χρόνο θα μετρήσει περισσότερο από την καινούργια όψη την ημέρα των εγκαινίων.
Μια πόρτα χωρίς σκαλοπάτια καλωσορίζει πριν χρειαστεί κάποιος να εξηγήσει γιατί τη χρειάζεται. Αξίζει να το προσέχουμε.
Πράγματι. Το παρόν ενός παιδιού δεν είναι αίθουσα αναμονής για τα μελλοντικά μας σχέδια. Ακόμη και μια προσωρινή διεύθυνση μπορεί να αξίζει διαρκή αγάπη.